Sprokkelzinnen

What, though, do we mean by nationalism? The traditional definition is the desire of a people or a language-group to form an independent and unitary state. Seen like that, is it so very different from what we mean by democracy?
To the democratic radicals of the eighteenth and nineteenth centuries, the two concepts were inseparable.

Accompanied by a militaristic flag-raising ceremony and the strains of Beethoven’s Ode to Joy — the European anthem — the new members of the most Eurosceptic European Parliament gathered in Strasbourg yesterday to begin work.

Hans-Gert Pöttering, the outgoing President of the Parliament, urged MEPs to unite to freeze "anti-Europeans" out of the decision-making process for the next five years.

Het schouwspel dat we na 7 juni in zowel Vlaanderen, Wallonië als Brussel hebben meegemaakt, bewijst dat op zijn minst één Belgische ziekte onuitroeibaar voortwoekert omdat de patiënt niets doet om te genezen. Integendeel, hij doet er alles aan om de ziekte te bestendigen. Haar naam: particratie.
...
Sterker: ook de fractievoorzitters worden aangewezen door de partijleiding. En nog sterker: over de voorzitters van de parlementen wordt, net zoals op federaal vlak, beslist tijdens de regeringsonderhandelingen. Kan men zich dat voorstellen, dat de voorzitter van de assemblee die de regering moet controleren, door de regering zelf wordt aangesteld?
...
Maar neen, de parlementsleden zwijgen en aanvaarden de benoemingen die hun voorzitter uit de hoge hoed heeft getoverd. Niet de bekwaamheid telt, zelfs niet het behaalde aantal stemmen, maar de hondse trouw aan de partijtop, verkeerdelijk loyaliteit genoemd.

Legitimiteit en soevereiniteit komen alleen het bestuursniveau toe dat bij machte is het welzijn en de toekomst van zijn burgers te garanderen. En van Frank Vandenbroucke, ooit federaal minister en nu onderhandelaar over de vorming van de Vlaamse regering, weten we dat de federale overheid niet meer in staat is haar verplichtingen tegenover de Belgische burgers na te komen.

De voorgestelde Vlaamse hospitalisatieverzekering verandert structureel niets. De Vlaamse hospitalisatieverzekering zal alleen maar Vlaams geld inzetten om de gevolgen van de afwezigheid van een fundamentele beleidswijziging in België te verzachten. Meteen wordt ook de weerstand tegen die systeemfouten verzwakt.

Low voter turnout doesn’t come from any problem of presentation; it is the logical conclusion to the EU’s system of behind-the-scenes political manoeuvring that is seen as unsuitable for public engagement and scrutiny. As a result of this, EU officials come across as they really are: bureaucrats rather than political leaders.
...
The manipulative and dishonest style of rule-making confirms people’s cynicism towards conventional politics. Worse still, the insulation of decision-making directly contributes to the hollowing out of public life, which far too many people now see as pointless and irrelevant. In such circumstances, movements that are able to politicise people’s anger and dissatisfaction are able to make significant headway.

Belgium is infested with politicians (it has six parliaments for a country of 10m people). That is because public money is used to buy peace in Belgium, whose Dutch- and French-speaking halves increasingly loathe each other. As a result, endless obscure ministers inhabit a world of obscure public bodies, run by political hacks and serviced by a parasitic class of consultants, lawyers and the like—often members of their families.

Es ist kein Land in Europa, das nicht in irgendeinem Winkel eine oder mehrere Völkerruinen besitzt, Überbleibsel einer früheren Bewohnerschaft, zurückgedrängt und unterjocht von der Nation, welche später Trägerin der geschichtlichen Entwicklung wurde. Diese Reste einer von dem Gang der Geschichte, wie Hegel sagt, unbarmherzig zertretenen Nation, diese Völkerabfälle werden jedesmal und bleiben bis zu ihrer gänzlichen Vertilgung oder Entnationalisierung die fanatischen Träger der Kontrerevolution, wie ihre ganze Existenz überhaupt schon ein Protest gegen eine große geschichtliche Revolution ist.
...
Der nächste Weltkrieg wird nicht nur reaktionäre Klassen und Dynastien, er wird auch ganze reaktionäre Völker vom Erdboden verschwinden machen. Und das ist auch ein Fortschritt.

There is no country in Europe which does not have in some corner or other one or several ruined fragments of peoples, the remnant of a former population that was suppressed and held in bondage by the nation which later became the main vehicle of historical development. These relics of a nation mercilessly trampled under foot in the course of history, as Hegel says, these residual fragments of peoples always become fanatical standard-bearers of counter-revolution and remain so until their complete extirpation or loss of their national character, just as their whole existence in general is itself a protest against a great historical revolution.
...
The next world war will result in the disappearance from the face of the earth not only of reactionary classes and dynasties, but also of entire reactionary peoples. And that, too, is a step forward.

Marx began it, he was the ancestor of modern political genocide, and I don't know that any European thinker of the modern period before Marx and Engels ever publicly advocated racial extermination. I can't find anything earlier, so I presume it starts with them.

De gedachte dat de islam democratisch inpasbaar zou zijn, vloeit voort uit het misverstand dat het hier een godsdienst betreft. Maar de islam, gesticht door een liefhebber van bruut geweld, is een anti-emancipatorische politieke ideologie, met genoeg metafysisch verguldsel om de ongeletterden te verblinden.
...
Een chanterende omstandigheid is dat extreem-rechts zich tegen de islam kant (en dus de juiste analyse aan de verkeerde motivatie paart). Links zwijgt. En als links niet zwijgt, wordt het voor rechts uitgemaakt. Non sequitur - maar het is de prijs die je betaalt voor het bestrijden van een inhumane ideologie, die de Hebreeër haat, de vrouw instrumentaliseert en de dood in de armen valt.

Maar eenheid en solidariteit vormen niet de voedingsbodem van de democratie. Ze zijn haar vruchten. Er is geen Belgische solidariteit omdat er, in modern opzicht, geen Belgische democratie is; er zijn machten en machtscentra. Daarom zou noch het separatisme noch het unionisme, maar abolitionisme in het hart van de discussie moeten staan: het aloude Belgische centralisme afschaffen.
...
Komaan, democraten aller gezindten, laten we dit België toch gewoon afschaffen. Het staat tussen ons en onze werkelijkheid. België is een verslaving geworden. En slaven willen wij zijn van niets, toch? Ook niet van een - 'pure' idee...

This treaty is bad and we know it. We supported the treaty among other things because we were a party in government and because we signed it and because we agreed on a compromise at the level of the European Council.

Met de ene hand probeert de overheid de grootste separatistische partij financieel te nekken. Met de andere hand financiert diezelfde overheid een antiseparatistische politieke manifestatie vlak voor de verkiezingen. Partijen en kandidaten worden tijdens de campagne stevig gekortwiekt door de overheid. Ze moeten zich houden aan draconische uitgavenbeperkingen. Dat gaat zelfs zo ver dat gewone kandidaten nauwelijks nog een campagne kunnen voeren die naam waardig. Maar diezelfde overheid mag zelf blijkbaar onbeperkt electorale manifestaties financieren. Dit is toch echt wel de wereld op zijn kop.

Een land waar zulke dubieuze praktijken mogelijk zijn en worden geduld kan men bezwaarlijk een normale democratie noemen. Maar wie maakt zich daar nu nog illusies over?